Venezia, chiesa di San Moisè

Lokalizacja: Wenecja - Castello, Campo San Moisè (45.433124, 12.336165)
Budowa: XVII w.
Architekt: Alessandro Tremignon
Styl:  barok

HISTORIA. Pierwszy kościół na tym miejscu powstał w VIII w. i był poświecony św. Wiktorowi. W 947 r. wzniesiono kolejny kościół już pod obecnym wezwaniem. Kościół San Moise obecną barokową formę zyskał w XVII w. z inicjatywy Vincenzo Finiego. Prace budowlane prowadził architekt Alessandro Tremignon a dekoracje rzeźbiarskie fasady wykonał Heinrich Meyring.

ARCHITEKTURA. Barokowy kościół złożony jest z obszernej nawy i węższego prostokątnego prezbiterium z kaplicami po bokach. Nakrywają go dachy dwuspadowe. Fasada frontowa jest trójosiowa, rozczłonkowana kolumnami i pilastrami korynckimi wspierającymi wydatne gzymsy. Całość wieńczy trójkątny szczyt z takim samym naczółkiem. Fasada posiada niezwykle bogatą dekorację rzeźbiarską sprawiającą wrażenie nadmiernie przeładowanej. Na niewielkiej przestrzeni przedstawiono liczne posągi, rzeźby zwierząt i mnóstwo innych detali. Nad środkowym wejściem na postumencie ustawiony jest posąg fundatora świątyni, Vincenzo Finiego, zaś nad wejściami bocznymi przedstawieni zostali dwaj inni członkowie tego rodu. Ściany wewnątrz kościoła opięte są pilastrami, wspierającymi obiegający gzyms, między pilastrami mieszczą sie płytkie półkoliste wnęki na pomieszczenie bocznych ołtarzy. Nawa nakryta jest sklepieniem zwierciadlanym z lunetami i plafonem po środku. Prezbiterium i kaplice przy nim nakrywają sklepienia kolebkowe. Wnętrze oświetlają duże okna termowe.

WYPOSAŻENIE I WYSTRÓJ WNĘTRZA kościoła stanowią obrazy i rzeźby z XVII i XVIII w. Na sklepieniu widnieje malowidło przedstawiające Uderzenie Mojżesza w skałę namalowane przez Nicolo Bambini. W barokowym ołtarzu głównym z lat 1685-88 umieszczona jest grupa rzeźbiarska przedstawiająca scenę Przekazania Mojżeszowi przez Boga Ojca tablic z Dekalogiem. Rzeźby wykonał Heinrich Meyring a malowidło z aniołami w tle jest dziełem Micheleangelo Morlaitera. W kościele znajduje się kilka interesujących obrazów, m.in.: Umycie nóg Jacopo Tintoretto, Ostatnia Wieczerza Palmy il Giovanne (Palmy Młodszego) czy Podwyższenie Krzyża Świętego Girolamo Brusaferro z 1727 r. Z wystroju rzeźbiarskiego zwraca uwagę późnobarokowa pieta wykonana w 2. ćwierci XVII w. przez Antonio Corradiniego oraz pomnik nagrobny szkockiego finansisty Johna Law (zm. 1729). Interesujący jest też niewielki późnobarokowy prospekt organowy z instrumentem wykonanym w 1801 r. przez weneckiego organmistrza Gaetano Callido.

LITERATURA

Kamiński M., Wenecja. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2005
Wsiewołożska S., Wenecja, Warszawa 1993
Strona internetowa: http://www.churchesofvenice.co.uk (dostęp 01.02.2021)