Venezia, chiesa di Santa Maria della Salute

Lokalizacja: Wenecja (45° 25′ 50″ N, 12° 20′ 5″ E)
Budowa: 1629-30
Architekt: Baldassare Longhena
Styl: barokowy

HISTORIA. Położony przy Canale Grande kościół S. Maria della Salute ze swoją wspaniałą kopułą, stanowi jeden z najbardziej charakterystycznych symboli Wenecji. Ta wspaniała barokowa świątynia została wzniesiona w latach 1631-87 według wyłonionego w konkursie projektu weneckiego architekta Baldassare Longheny. Wenecjanie budowali tę świątynię jako wotum dziękczynne dla Matki Boskiej za położenie kresu zarazie, która szalała w mieście w latach 1629-30.

ARCHITEKTURA. Budowla składa się z ośmiobocznej części nawowej z obejściem i sześcioma kaplicami oraz z prostokątnego prezbiterium, z dobudowanymi po bokach dwiema apsydami i wieżyczkami. Kiedy oglądamy kościół z oddali jego architektura zdominowana jest przez olbrzymią kopułę nawy, wspartą na ośmiobocznym tamburze z ogromnymi wolutami oraz rzeźbami i zwieńczoną latarnią. Jest ona dwupowłokowa i została wykonana z drewna aby zredukować ciężar. Również prezbiterium nakryte jest podobną lecz znacznie mniejszą kopułą. Obie kopuły kształtami nawiązują do kopuł bazyliki św. Marka. Dolna część elewacji kościoła odzwierciedla jego podział wewnętrzny na kaplice otaczające nawę, dominującym akcentem elewacji jest olbrzymi portal wejściowy przywodzący na myśl łuki triumfalne. Wnętrze kościoła podzielone jest w dolnej części kolumnami, przechodzącymi wyżej w postumenty dla potężnych posągów.

WYPOSAŻENIE WNETRZA. Ołtarz główny został zaprojektowany przez Longhenę, w jego skład wchodzi grupa rzeźb z Matką Boską z Dzieciątkiem, mającą ochraniać Wenecję od zarazy. Autorem rzeźb jest flamandzki artysta Joust le Cort. W ołtarzu umieszczona jest też bizantyjska ikona Matki Boskiej (zwanej Madonna della Salute lub Mesopanditissa), pochodząca z Krety i przywieziona do Wenecji w 1670 r. W jednym z bocznych ołtarz znajduje się obraz Tycjana "Cud Zesłania Ducha Św." W zakrystii kościoła za niewielką opłatą podziwiać możemy kolejne obrazy Tycjana: "Św. Marek w otoczeniu śś. Kosmy i Damiana, Rocha i Sebastiana" oraz "Ofiarę Izaaka" oraz "Wesele w Kanie Galilejskiej" Tintoretta i dzieła innych włoskich malarzy.

Tekst umieszczony 23.07.2010

LITERATURA

Kamiński M., Wenecja. Sztuka i architektura, wyd. Ullmann 2005
Ostrowski J. K., Sztuka włoska i pierwszej połowy XVIII w., [w:] Sztuka Świata t. VII, Warszawa 1994
Sztuka baroku, pod. red. R. Tomana, wyd. Konemann 2000
Strona internetowa: http://it.wikipedia.org/wiki/Chiesa_della_Salute