Kościół Matki Bożej Zwycięskiej należy do najlepszych realizacji modernistycznych w międzywojennym Krakowie. Zbudowany został w latach 1937-39 według projektu Tadeusza Ruttié, który nawiązał do konstruktywizmu Augusta Perreta. Po wojnie w latach 1946-47 kończono jeszcze prace budowlane i rozpoczęto wyposażanie wnętrza. Kościół jest murowany z zastosowaniem konstrukcji żelbetowej. Złożony jest trójnawowego korpusu o silnie zredukowanych nawach bocznych i prezbiterium zamkniętego trójbocznie. Kościół nakrywa spłaszczony dach dwuspadowy. Fasada zachodnia ozdobiona jest wielką rozetą z motywem krzyża, wpisaną w kwadrat. Elewacje boczne podzielone są na ukośne odcinki o formach uskokowych. Prezbiterium zamknięte jest oknem witrażowym. Do fasady od północy dostawiona jest strzelista wieża, w górnej części ozdobiona ażurowym ornamentem i zwieńczona żelbetowym krzyżem. Witraże w oknach zostały wykonane według projektu Wacława Taranczewskiego. Autorem wystroju wnętrz jest Jan Budziłło, który wykonał z blachy miedzianej ołtarz główny, ołtarze boczne, chrzcielnicę oraz inne elementy wyposażenia. W ołtarzu głównym znajduje się figura Matki Bożej Zwycięskiej wykonana przez Konstantego Laszczkę w 1916 r. i podarowane parafii przez metropolitę krakowskiego Adama Sapiehę.

LITERATURA

Burno F., Świątynie nowego państwa. Kościoły rzymskokatolickie II Rzeczpospolitej, Warszawa 2012
Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013
Rożek M., Gondkowa B., Leksykon kościołów Krakowa, Kraków 2003
Rożek M., Urbs celeberrima. Przewodnik po zabytkach Krakowa, Kraków 2006
Zbroja B., Architektura międzywojennego Krakowa 1918-1939, Kraków 2013