Vicenza, kościół Santo Stefano
Vicenza, chiesa Santo Stefano
Vicenza, kościół św. Szczepana
Lokalizacja: Vicenza, Contra Santo Stefano 6 (45.549110, 11.546596)
Budowa: 1695 - 1750
Styl: barok
HISTORIA. Budowę kościoła zainicjował zakon teatynów, który zamierzał wznieść świątynię na cześć swojego założyciela, świętego Gaetano Thiene, urodzonego w Vicenzy w 1480 r. Kościół zbudowany został według planów nieznanego rzymskiego architekta, który wzorował się na kościele Sant’Andrea della Valle w Rzymie. Dzięki temu kościół jest jedyną świątynią Vicenzy wzniesioną w stylu rzymskiego baroku. Prace budowlane rozpoczęły się w 1695 r. i kierował nimi miejscowy budowniczy Carlo Borella. W trakcie budowy w 1720 r. kościół został odebrany teatynom, którzy w krótkim czasie wznieśli inną świątynię pod wezwaniem San Gaetano. Z tego powodu władze Vicenzy były zmuszone zmienić wezwanie na Santo Stefano (św. Szczepan). Prace budowlane zakończyły w 1750 r. wraz z wzniesieniem fasady i kopuły. W następnych latach prowadzono prace związana z wystrojem wnętrza. W 1895 r. rozebrano dotychczasowa kopułę i zastąpiono ją obecną na wysokim tamburze, którą zaprojektował Vittorio Barichelli.
ARCHITEKTURA. Barokowy kościół złożony z dwuprzęsłowej nawy, ujętej po bokach kaplicami, szerokiego transeptu i dwuprzęsłowego, zamkniętego półkoliście prezbiterium. Do południowej nawy dostawiona jest wysoka dzwonnica, w przedostatniej kondygnacji przebita wielkimi oknami, w najwyższej zaś przechodząca w ośmiobok i nakryta niewielka kopułą. Fasada podzielona jest wydatnym gzymsem na dwie kondygnacje. Dolna kondygnacja trójdzielna rozczłonkowana korynckimi kolumnami i pilastrami, w środkowej części znajduje się portal wejściowy nakryty półkolistym naczółkiem. W bocznych polach na konsolach ustawione zostały personifikacje cnót: Sprawiedliwości i Mądrości. Górna kondygnacja także podzielona jest korynckimi kolumnami i pilastrami podtrzymującymi przełamujący się trójkątny szczyt z posągami świętych Kajetana, Szczepana i Wincentego. Po bokach górną część ujmują spływy wolutowe i obeliski, zaś pośrodku znajduje się prostokątne okno z półkolistym naczółkiem. Elewacje boczne o podziałach ramowych, przebite są oknami o łukach odcinkowych. Prezbiterium i nawę nakrywa dach dwuspadowy, nad ramionami transeptu dachy trójspadowe, rzędy kaplic nakrywają dachy jednospadowe. Nad skrzyżowaniem naw wznosi się kopuła z latarnią na wysokim tamburze. Wewnątrz ściany opięte są pilastrami dźwigającymi wydatny gzyms. Kaplice otwarte do nawy półkolistymi arkadami. Nawa, prezbiterium i ramiona transeptu nakryte są sklepieniami kolebkowymi z lunetami. Nad skrzyżowaniem naw wznosi się kopuła wsparta na potężnych filarach opiętych zwielokrotnionymi pilastrami.
WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Ołtarz główny wykonany został w 1757 r. z białego marmuru. Jego najważniejszym elementem jest bogato dekorowane tabernakulum, wykonane przez Domenico Angeli. Drzwi tabernakulum pokryte są monochromatycznymi tablicami przedstawiającymi scenę Zwiastowania oraz postaci Chrystusa i św. Piotra, namalowanymi przez Giandomenico Tiepolo w latach 1758-60. W kościele obejrzeć można kilka interesujących obrazów północnowłoskich mistrzów. Dwa obrazy zawieszone są w prezbiterium: Święty Kajetan namalowany przez Francesco Maffei oraz Chrzest Chrystusa, dzieło Alessandro Maganza. Ponadto w kościele: Uzdrowienie św. Kajetana, namalowany przez Francesco Maffei, Święty Paweł Domenico Tintoretto i wreszcie w lewym ramieniu transeptu Madonna tronująca w towarzystwie świętego Jerzego i świętej Łucji, dzieło Palma il Vecchio.
LITEATURA
Knaurs Kulturführer in farbe Venedig Und Venetien, oprac. zb., Augsburg 199
Strona internetowa: http://www.gilbertopadovaneditore.it/chiesa-di-santo-stefano/
Vicenza, kościół Santo Stefano
