Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy
Praha, kostel svatého Jindřicha a svaté Kunhuty
Lokalizacja: Praga - Nowe Miasto, Jindřišská 110/00 (50.084885, 14.430511)
Budowa:około 1348, 1875
Architekt: przebudowa Josef Mocker
Styl: gotyk, neogotyk
HISTORIA. Kościół zbudowany został około 1348 r. przez Zakon Krzyżowców z Czerwoną Gwiazdą. W 1351 r. stał się kościołem parafialnym dla właśnie założonego przez cesarza Karola IV Luksemburskiego Nowego Miasta. W okresie wojen husyckich kościół znajdował się w rękach husytów. W latach 1472-78 wzniesiono wolno stojącą dzwonnicę kościoła, dziś zwaną Henrykowska Wieża. Po bitwie pod Białą Górą w 1621 r. kościół został zwrócony katolikom. W XVII w. do kościoła dobudowano kilka barokowych kaplic. W latach 1738-41 wnętrze kościoła uległo częściowej barokizacji. W 1875 r. kościół został odnowiony w duchu neogotyku przez architekta Josefa Moclera.
ARCHITEKTURA. Gotycki kościół przekształcony murowany zbudowany z kamienia i nieotynkowany. Kościół złożony jest z trójnawowego czteroprzęsłowego halowego korpusu nawowego oraz trójprzęsłowego prezbiterium zamkniętego pięciobocznie. Od zachodu do korpusu dostawiony jest przedsionek, do nawy północnej dobudowane są dwie barokowe kaplice, zaś do nawy południowej jedna barokowa kaplica. Nad zachodnim przęsłem południowej nawie wznos się wysoka kwadratowa wieża nakryta barokowym hełmem z latarnią. Ściany kościoła opięte są przyporami, między którymi znajdują się ostrołukowe okna z maswerkami. Korpus nakrywa dach czterospadowy, zaś nad prezbiterium dachy dwuspadowe. Wewnątrz sklepienia krzyżowo-żebrowe wsparte na filarach o kwadratowym przekroju. Nawa główna otwarta jest do naw bocznych ostrołukowymi arkadami.
WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. W prezbiterium ustawiony jest późnobarokowy ołtarz główny z 1754 r. W polu głównym ołtarza znajduje się obraz św. Henryka i św. Kunegundy, namalowany przez Johanna Georga Heinscha w 1698 r. Rzeźby ołtarzowe, m.in. św. Wacława, wykonał wybitny czeski rzeźbiarz doby baroku Johann Georg Bendl. Na ścianach bocznych prezbiterium namalowany jest cykl obrazów z 1745 r. przedstawiających sceny z życia św. Henryka. W nawie głównej znajduje się późnobarokowa ambona z 1740 r. o bogatej dekoracji snycerskiej. Kilka późnobarokowych ołtarzy z połowy XVIII w. umieszczonych jrdt w nawach i kaplicach. W ołtarzu kaplicy św. Barbary znajduje się obraz świętej patronki namalowany w 1673 r. przez Matthiasa Zimprechta. W kaplicy Zwiastowania Panny Marii najcenniejszym zabytkiem jest barokowa Pieta z XVII w. W ołtarzu kaplicy św. Łukasza znajduje się obraz św. Łukasza malującego Matkę Bożą autorstwa Johanna Georga Heinscha. W tym samym ołtarzu umieszczony jest jeden z najstarszych w Czechach wizerunków Serca Pana Jezusa.
DZWONNICA - WIEŻA HENRYKOWSKA jest najwyższą wolno stojącą wieżą w Pradze o wysokości 65,7 metra. Jest to budowla gotycka i neogotycka. Została wzniesiona w latach 1472-78 a w 1879 r. przebudowana w stylu neogotyckim. Zbudowana na planie kwadratu, w najwyższej kondygnacji przebita ostrołukowymi oknami nakryta ostrosłupowym hełmem z iglicą ujętym w narożnikach mniejszymi iglacami. Na wieży zawieszony jest dzwon Maria z 1518 r., odlany przez ludwisarza Bartłomieja z Nowego Miasta.
LITERATURA
Knaurs Kulturführer in Farbe Prag und Böhmen, opr. zb., München 1993
http://www.praha.fara.sk/historia.html
https://www.praha1.cz/kostel-svateho-jindricha-a-svate-kunhuty/
Praga, kościół św. Henryka i św. Kunegundy
