Genua, bazylika Santa Maria Assunta di Carignano

Szczegóły: | Odsłony: 32

Genua, bazylika Santa Maria Assunta di Carignano
Genova, basilica di Santa Maria Assunta di Carignano

Lokalizacja: Genua, Piazza di Carignano 8 (44.402033, 8.934973)
Budowa: 1552-1567, 1592-1606
Architekt: Galeazzo Alessi
Styl: barok

HISTORIA. Fundatorem świątyni był Bandinello Sauli, który już w 1481 r. w swoim testamencie uczynił specjalny zapis w Banco di S. Giorgio. Kościół miał być symbolem zamożności i znaczenia rodu Sauli a także miejscem pochówku dla członków tej rodziny. Został zbudowany w latach 1552-1567 według projektu architekta z Perugii Galeazzo Alessi. Kopuła nad kościołem została zbudowana dopiero w latach 1596-1602.kończona dopiero w 1602 r.

ARCHITEKTURA. Barokowy kościół zbudowany na planie krzyża greckiego z kopułą nad skrzyżowaniem naw i z narożnymi kaplicami nakrytymi mniejszymi kopułami. Na przedłużeniu ramion krzyża od północy i południa usytuowane są wnęki ołtarzowe, od zachodu płytka wnęka chóru muzycznego a od wschodu półkolista apsyda prezbiterium ujęta po bokach pomieszczeniami zakrystyjnymi.

Kościół z każdej strony otaczają identyczne elewacje podzielone potężnymi pilastrami dźwigającymi wydatne gzymsy z belkowaniem i trójkątne frontony przebite wielkimi oknami termowymi. Fasada zachodnia ujęta jest po bokach dwiema wysokimi czworobocznymi dzwonnicami, na planie kwadratu w najwyższej kondygnacji przechodzącymi w ośmioboki nakryte kopułkami. W środkowej części zachodniej fasady umieszczony jest portal wejściowy, zwieńczony rzeźbioną sceną Wniebowzięcia NMP w bogatym obramieniu architektonicznym. W bocznych polach umieszczone są półkoliste wnęki z posągami św. Piotra i św. Pawła, które wykonał Claude David.

Każde z ramion krzyża greckiego (prezbiterium, nawa i ramiona transeptu) nakryte są dachami dwuspadowymi a narożne kaplice nakrywają kopuły z latarniami. Centralna kopuła wznosi się na wysokim kolistym tamburze rozczłonkowanym głębokimi półkolistymi wnękami opiętymi pilastrami podtrzymującymi obiegający gzyms z belkowaniem i balustradą. Latarnia kopuły przebita jest prostokątnymi oknami zamkniętymi półkoliście.

Wewnątrz centralna kopuła wsparta jest na czterech potężnych filarach opiętych parami kanelowanych korynckich pilastrów, które podtrzymują obiegający wydatny gzyms z belkowaniem. Ramiona kościoła nakryte są sklepieniami kolebkowymi pokrytymi kasetonami. Narożne kaplice nakryte są kasetonowymi kopułami.

WYSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Kościół posiada bogaty wystrój rzeźbiarski, na który składają się duże posągi ustawione we wnękach przyściennych. Są to cztery posągi we wnękach przy filarach podtrzymujących kopułę: św. Aleksandra Sauli i św. Sebastiana, oba wykonał Pierre Puget w 1668 r., św. Bartłomieja, dzieło Claude David z 1695 r. i św. Jana Chrzciciela, wykonał Filippo Parodi z 1667 r. oraz posągi dwunastu apostołów i doktorów kościoła, które wykonał Diego Carlone według projektu Francesco Maria Schiaffino z 1740 r. Ołtarz główny wykonał Massimiliano Soldani około 1700 r., z brązowym krucyfiksem autorstwa Pietro Tacci. Na ścianach prezbiterium zawieszone są obrazy Giuseppe Palmieri przedstawiające sceny Ostatniej Wieczerzy i Ucieczki do Egiptu. W barokowych ołtarzach w nawach i kaplicach bocznych znajdują się obrazy ważnych włoskich mistrzów z XVI i XVII w.: Luca Cambiasso namalował Pietę w 1571 r.; Giovanni Francesco Barbieri zw. Guercino wykonał Stygmatyzację św. Franciszka; Giulio Cesare Procaccini jest autorem obrazu Matka Boża ze świętymi Karolem i Franciszkiem z Asyżu z 1620 r.; Carlo Maratta w 1680 r. namalował Męczeństwo św. Błażeja; Domenico Piola wykonał w 1594 r. obraz Święty Piotr uzdrawiający chromego; Aurelio Lomi wykonał Zmartwychwstanie Chrystusa i Sąd Ostateczny, Ottavio Semino namalował Zwiastowanie, Paolo Gerolamo Piola wykonał obraz Matka Boża ze świętymi Dominikiem, Ignacym i Różą; Francesco Vanni namalował Wiatyk Magdaleny otrzymany przez św. Maksymina, zaś Domenico Fiasella jest autorem Błogosławionego Aleksandra Sauli powstrzymującego zarazę. Na chórze muzycznym umieszczone są organy wykonane w latach 1656-1660 przez holenderskiego organmistrza Willema Hermansa. W latach 1852-1853 zostały zmodyfikowane przez Camila Guglielmo Bianchi a w 1905 r. przez firmę Lingiardi.

LITERATURA

Knaurs Kulturführer in Farbe. Italien, opr. zb. Augsburg 2000
Sztuka baroku, pod. red. R. Tomana, wyd. Konemann 2000
Strona internetowa: https://www.basilicadicarignano.it

Genua, bazylika Santa Maria Assunta di Carignano