Praha, Kostel svaté Voršily

Lokalizacja: Praga-Nowe Miasto, Mikulandská 120/8 (50.081370, 14.415770)
Budowa: 1699-1704
Architekt: Marc Antonio Canevalle
Styl: barok

HISTORIA. Kościół dla sióstr urszulanek na Nowym Mieście został zbudowany w latach 1699-1704 według projektu włoskiego architekta Marca Antonio Canevalle.

ARCHITEKTURA. Barokowy kościół złożony jest z prostokątnej nawy i węższego prezbiterium, zamkniętego ścianą prostą. Fasada kościoła przesłania część bocznej ściany, przylegającą bezpośrednio do Alei Narodowej. Wysunięta przed lico muru fasada jest wklęsłowypukła i trójosiowa. Dzielą ją wydatne gzymsy, po bokach ujmują pary pilastrów a środkową część wydzielają zwielokrotnione pilastry. W dolnej kondygnacji środkowej części fasady znajduje się portal wejściowy. Nad nim w niszy umieszczona jest rzeźba św. Urszuli, wykonana w 1701 r. prawdopodobnie przez włoskiego rzeźbiarza Ottavio Mosto. Na całej szerokości drugiej kondygnacji rozmieszczone są okna zamknięte łukami odcinkowymi. W trzeciej najwęższej kondygnacji w niszy umieszczony jest posąg NMP Niepokalanie Poczętej (Immaculaty) a wieńczy ją odcinkowym naczółek z rzeźbą św. Michała Archanioła, dziełem warsztatu Matěja Václava Jäckela. Artysta ten wykonał też pozostałe rzeźby na fasadzie. Kościół nakrywa wspólny dach dwuspadowy z wieżyczką na sygnaturkę nad nawą. Wewnątrz ściany rozczłonkowane są pilastrami wspierającymi sklepienia żaglaste na gurtach.

WSTRÓJ I WYPOSAŻENIE WNĘTRZA jest jednolite barokowe i prawie w całości pochodzi z 1. połowy XVIII w. Freski na sklepieniu kościoła wykonał do 1707 r. Jan Jakub Stevens a przedstawiają one na osobnych polach trzy osoby Trójcy Świętej: Boga Ojca, Syna i Ducha Świętego. We wnętrzu ustawionych jest sześć barokowych ołtarzy. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz św. Urszuli z 1704 r., którego autorem jest Jan Kryštof Liška. Malarz ten wykonał jeszcze obraz św. Anny do bocznego ołtarza. W kościele jest też obraz Wniebowzięcia NMP namalowany w 1710 r. przez innego wybitnego malarza czeskiego baroku Petera Brandla. Barokowa jest też ambona z 1710 r. oraz organy z lat 1728-30.

Przed kościołem ustawiona jest grupa rzeźbiarska św. Jana Nepomucena, wykonana w latach 1746-47 przez Ignáca Františka Platzera.

LITERATURA

Pavel J., Sztuka Czechosłowacji, Warszawa 1986
Szymański R., Złota Praga. Historie nie do opowiedzenia, Polanica Zdrój 2013
Strona internetowa: https://cs.wikipedia.org/wiki/Kostel_svaté_Voršily_(Praha) (dostęp 02.01.220)